kanpakpim สถานะ Online: 
วันพฤหัสที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2552 register infoวันที่ลงทะเบียน:29-10-2007 10:50:36 Login ครั้งล่าสุด: 04-01-2009 16:05:01 Update profile ครั้ง ล่าสุด: 21-10-2008 11:05:13 จำนวนครั้งที่เพื่อนเข้ามาเยี่ยม: 457 รู้จักริมน้ำจาก: จากคนรู้จัก |
story ...
ข้อคิดดีๆเก็บใว้อ่าน
คร้า เรือที่จอดอยู่ในท่าจะปลอดภัยที่สุด แต่เรือไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อให้จอดอยู่ในท่า เธอจะพบความสวยงามของมหาสมุทรได้อย่างไร หากเธอไม่กล้าพอที่จะออกไปไกลจากฝั่ง สำหรับคนที่มีความอดทน แม้ชั่วโมงที่ยากลำบากที่สุด ก็ยาวนานเพียง 60 นาที วันที่ยาวนานที่สุด คือวันที่หัวใจของเธอ ไม่มีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ฉันเป็นคนมั่งมี ไม่ใช่เพราะฉันมีมากมาย แต่เป็นเพราะว่า ฉันมีมากพอ เทียนที่นำไปจุดเทียนเล่มอื่น จะไม่สูญเสียความสว่างของตัวเอง แต่จะทำให้ห้องสว่างไสวขึ้น ...บางครั้งเราอาจไม่เข้าใจการกระทำของตัวเอง ...ฉะนั้นจึงไม่ควรตัดสินการกระทำของคนอื่น ถ้ามองแต่ความผิดของคนอื่น เธอจะมีแต่ความเกลียด ถ้ามองแต่ความดีของคนอื่น เธอจะมีแต่ความรัก เมื่อมีความผิดพลาดเกิดขึ้น อย่ามัวคิดว่าใครเป็นคนทำ แต่จงคิดว่าจะแก้ไขได้อย่างไร เมื่อพบความผิดพลาด ...ก็นับว่า ความผิดพลาดนั้นได้รับการแก้ไขไปแล้วส่วนหนึ่ง หากเธอยอมรับประโยชน์จากแสงสว่าง และความอบอุ่นจากดวงอาทิตย์ เธอต้องยอมรับ ... ผลของพายุของฝนฟ้าคะนองด้วย ความสำเร็จ ... ขึ้นอยู่กับการกระทำ ไม่ใช่การอธิษฐาน - เจอบทความดีๆเลยเอามาฝากกัน อีกแหละ - จงทำชีวิตให้เหมือนแบงค์ 1000 จงทำชีวิตให้เหมือนแบงค์ 1000 นักพูด..ที่เป็นที่รู้จักกันดีท่านหนึ่ง.. ได้เริ่มหยุดการสัมมนาของเขา.. โดยการหยิบแบงค์ 1,000 ขึ้นมา ในห้องที่มีผู้เข้าฟัง..ร่วม 200 ท่าน แล้วเขาก็พูดว่า.. 'ใครอยากได้แบงค์ 1,000 นี้บ้าง?' มีมือ..ได้ถูกยกขึ้นเป็นจำนวนมาก เขาก็พูดต่อว่า.. 'ฉันจะให้เงินแบงค์1,000 นี้.. แก่หนึ่งในพวกท่าน.. แต่ครั้งแรกนี้..ฉันจะทำอย่างนี้' เขาเริ่มที่จะขยำๆ เงินนั้น แล้วเขาก็ถามอีกว่า .. 'ใครจะยังต้องการมันอีก?' ยังคงมีมือที่ยกขึ้นอีก 'ดี' ..เขาตอบ 'แล้วถ้าฉันทำอย่างนี้ล่ะ' และเขาก็ทิ้งมันลงที่พื้น.. เริ่มที่เหยียบย่ำมัน..ด้วยรองเท้าของเขา แล้วเขาก็เก็บขึ้นมา ขณะนี้..มันทั้งยับยู่ยี่และสกปรก 'ตอนนี้.. ใครยังต้องการมันอีก?' ก็ยังคงมีคนยกมืออีก.. 'เพื่อนๆ ..คุณได้เรียนรู้บทเรียน ที่มีคุณค่ามากที่สุดบทหนึ่งแล้วว่า.. ไม่ว่าฉันจะทำอะไรกับเงิน .. คุณก็ยังต้องการมันอยู่ เพราะว่า.. มันไม่ได้ลดคุณค่าในตัวมันลงเลย มันก็ยังคงมีค่า1,000 บาทอยู่นั่นเอง เหมือนกับหลายๆครั้ง..ในชีวิตของเรา ที่ถูกทิ้ง.. ถูกเหยียบย่ำ .. และถูกทำให้สกปรก.. โดยสิ่งที่เราตัดสินใจทำมัน และสภาพแวดล้อมที่เราเจอ ทำให้เรารู้สึกว่า.. คุณค่าของเรา--ลดน้อยลง แต่ไม่ว่าอะไร..ที่ได้เกิดขึ้น หรืออะไร..ที่จะเกิดขึ้น คุณไม่เคยสูญเสีย--คุณค่าในตัวเอง คุณเป็นคนพิเศษ.. อย่าลืมมันตลอดไป... อย่านำความผิดหวัง..ของเมื่อวาน มาบดบังความฝัน..ในวันพรุ่งนี้ -เรื่อง ผู้ให้....ผู้รับ- บทความน่ารักๆๆ สังคมเราทุกวันนี้มีแต่คนอยากเป็นผู้รับ ...ไม่มีใครอยากเป็นผู้ให้ เพราะว่าในเวลาให้แล้วมักจะเกิดคำถามว่า ถ้าให้เธอแล้วฉันได้อะไร?? เพราะว่าคนเราชินชากับการเป็นผู้รับ เรียกร้องเอาแต่ตัวเองเป็นที่ตั้ง แต่หากคุณลองเปลี่ยนมาเป็นผู้ให้บ้าง..คุณจะมีความสุขยิ่งกว่าการเป็นผู้รับเสียอีก คุณลองแบ่งปันขนมที่แสนจะอร่อยของคุณให้เพื่อนคุณสักครึ่งหนึ่ง ดีกว่าการนั่งทานขนมคนเดียว รู้รสชาติคนเดียว แต่ไม่รู้จะคุยกับใคร ไม่รู้ว่าจะหัวเราะกับใคร อย่างน้อยทานขนมสองคน คุณก็จะมีเรื่องคุยกับเพื่อนมากขึ้น ผลัดกันเล่าเรื่องรสชาติของขนมที่เราเพิ่งทานไปด้วยกัน ขนมไม่ได้อร่อยไปมากกว่าเดิม แต่ความสุขอยู่ที่ขนมเพียง 1 ชิ้น ไม่ได้ทำให้เราอิ่มกาย แต่ทำให้เราอิ่มใจ ทั้งผู้ให้....และผู้รับ ในเมื่อรู้อย่างนี้แล้ว คุณจะไม่ลองเปลี่ยนสถานะจากผู้รับเป็นผู้ให้บ้างหรือ??? ฉันเชื่อว่าถ้าทุกคนสลับกันทำหน้าที่เป็นทั้งผู้ให้และผู้รับ สังคมคงน่าอยู่มากขึ้น - เรื่อง เส้นทาง..ของชีวิต - อืมม ถูกต้องเลย เส้นทาง.... ชีวิต....คนเราเกิดมาต้องมีเส้นทางเดินในขีวิตเป็นของตนเอง ...ดังนั้นจะเห็นได้ว่า หนึ่งชีวิตที่เกิดมานั้นมีเส้นทางมากมายที่เกิดขึ้น... หลายครั้งที่เราเดินทางมาถึงทางแยก..ทางตรง ...ทางคดเคี้ยว .. แม้กระทั่งทางอ้อมที่จะต้องเดินทางแสนนาน ไกลแสนไกลกว่าจะถึงยังปลายทางที่หวัง เราก็พร้อมที่อดทนเดินตามเส้นทางของชีวิต.... มี...หลายชีวิตที่เดินหลงทางไป..และหาทางออกไม่เจอ... เราจึงต้องใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาท ..เพราะการประมาทในชีวิตจะทำให้เราเดินหลงทางได้อย่างง่ายดาย ดังนั้น...หากรู้เดินมาถึงทางแยก แล้วเราไม่รู้จะเดินไปซ้ายหรือขวา จงบอกกับตัวเองเถอะว่า ..............ให้หัวใจนำทาง.............เพราะการที่เราให้หัวใจนำทางเท่ากับว่า................. เราจะยอมรับในสิ่งที่จะพบเจอในวันข้างหน้า เพราะหัวใจเป็นของเรา...แน่นอนว่าหัวใจจะต้องนำเราให้พบกับ ความสุขที่แท้จริง...อย่างแน่นอน หลายครั้งที่ชีวิตฉันมาถึงทางตัน ทางแยก หรือแม้กระทั่งทางที่มีขวากหนาม ฉันใช้หัวใจทั้งสี่ห้องของฉัน นำทางชีวิตของฉันเสมอ เพราะฉันเชื่อว่า หัวใจคือเพื่อนและผู้นำที่ดี่สุดของชีวิต และหวังว่า คนที่กำลังเดินหลงทาง....ลองเอาหัวใจนำทางอย่างฉันดูแล้วคุณจะพบว่า. ...เส้นทางไหน คือเสิ้นทาง..ชีวิตที่ดีที่สุดสำหรับคุณ 17.10.2008 - บทความดีๆ อ่านแล้วจะรู้สึกว่าเราเกิดมาโชคดี นะเนี่ย - คุณเคยรู้สึกไหม ว่าชีวิตช่างลำบาก คุณไม่อยากอยู่ในสภาพแวดล้อมอย่างที่เป็นอยู่ คุณรู้สึกว่า ชีวิตนั้นเป็นทุกข์ อาชีพการงานไม่ได้ดั่งใจ อะไร ๆ ก็ผิดพลาดไปหมด? รื่องราวต่อไปนี้ อาจจะเปลี่ยนแปลง ทัศนคติที่คุณมีต่อชีวิตคุณได้ ผมสนทนากับเพื่อนคนหนึ่ง ถึงแม้ว่า เขาจะทำงานสองอย่าง รายได้แต่ละเดือนหักลบรายจ่ายแล้วยังเหลือแค่พันกว่า แต่เขาก็มีความสุขมากแล้ว ผมแปลกใจมากที่เขามีความสุขขนาดนั้น พราะเขามีรายได้น้อย ต้องประหยัดมัธยัสถ์จึงจะพอมีเหลือเลี้ยงดูคุณพ่อคุณแม่สูงอายุ พ่อตาแม่ยาย ภรรยาและลูกสาวอีกสองคน ไหนจะค่าใช้จ่ายต่าง ๆ จุกจิกภายในครอบครัว เขาอธิบายให้ฟังว่า เป็นเพราะหลายปีก่อนเขาได้เห็นเหตุการณ์บางอย่างที่ประเทศอินเดีย ขณะนั้นเขา ประสบปัญหาที่สาหัสมาก สภาพจิตใจตกต่ำจึงไปเที่ยวอินเดียเพื่อให้สบายใจขึ้น เขาได้เห็นกับตา ผู้หญิงชาวอินเดียคนหนึ่ง ถือมีดอีโต้ตัดแขนขวาของลูกตัวเอง สายตาที่หมดหวังของผู้หญิงคนนั้น และเสียงร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดของเด็กอายุสี่ขวบ จนบัดนี้ยังวนเวียนอยู่ในใจเขามิรู้ลืม คุณอาจจะถามว่า ทำไมแม่คนนั้นจึงต้องทำเช่นนี้ ? เป็นเพราะลูกของเธอซุกซนเกินไปหรือเปล่า ? หรือเป็นเพราะแขนของเด็กติดเชื้อ ? ไม่ใช่ ที่แท้ทำไปเพื่อให้เด็กสามารถไปขอทานตามถนน แม่ผู้สิ้นหวังคนนั้นจงใจทำให้ ลูกตัวเองพิการ เพื่อเขาสามารถออกขอทานตามท้องถนนได้ เพื่อนของผมคนนี้ตกใจแทบช๊อก ขนมปังในมือของเขาที่เพิ่งกินได้ครึ่งก้อนตกหล่นลงพื้น ทันทีทันใดก็มีเด็กๆ ห้าหกคนกรูกันเข้ามา แย่งชิงขนมปังที่เลอะทรายบนพื้น เหมือนกับปฏิกิริยาอัตโนมัติเวลาผจญกับความหิวโหย เขาตกใจกับเหตุการณ์ดังกล่าว ไกด์ของเขาขับรถพาเขาไปยังร้านขนมปังที่ใกล้ที่สุด เขาเข้าไปในสองร้านของละแวกนั้น ขอซื้อขนมปังทั้งหมดในร้าน เจ้าของร้านขนมปังแปลกใจมาก แต่ก็ยินดีขายขนมปังทั้งหมดให้เขา เขาใช้เงินทั้งหมดไม่ถึงหนึ่งร้อยเหรียญ ซื้อขนมปังมาประมาณสี่ร้อยกว่าก้อน (ตกก้อนละไม่ถึง 25 เซน) แล้วใช้อีกหนึ่งร้อยเหรียญซื้อของใช้ประจำวัน และแล้ว เขาก็นั่งบนรถบรรทุกที่บรรทุกขนมปังไว้เต็มคันรถ ขับไปบนถนน ขณะที่เขาแจกจ่ายขนมปังและของใช้ประจำวันให้กับเด็ก ๆ ซึ่งพิการเป็นส่วนใหญ่นั้น พวกเขาล้วนโค้งคำนับให้ด้วยความดีใจ นั่นเอง เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาคิดได้ว่า ทำไมคนเราจึงสามารถละทิ้งศักดิ์ศรีของตนเองเพียงเพื่อชิ้นขนมปัง ราคาไม่ถึง 25เซน เขาเริ่มบอกตนเองว่าตนเองนั้นโชคดีแค่ไหน เขามีร่างกายครบสามสิบสอง มีอาชีพการงาน มีครอบครัว มีโอกาสบ่นว่าอาหารชิ้นไหนดี อาหารชิ้นไหนไม่อร่อย มีโอกาสสวมใส่เสื้อผ้า มีโอกาสครอบครองสิ่งของมากมายที่คนเหล่านี้ไม่มี ตอนนี้ ผมเริ่มคิดได้และตระหนักได้ว่า ชีวิตของผมมันย่ำแย่จริงหรือ ? บางทีมันอาจไม่ได้ย่ำแย่ขนาดนั้นก็ได้ คุณละ ? บางทีเมื่อครั้งหน้าคุณรู้สึกว่า ชีวิตของตนกำลังย่ำแย่ ลองคิดถึงเด็กคนที่ต้องเสียแขนเพื่อเป็น ขอทานคนนั้นดูสิ ! “ความรู้สึกพอ” ไม่ใช่มาจากการเติมเต็มสิ่งที่คุณต้องการ แต่มาจากการตระหนักว่า คุณมีมากมายและเพียงพอ เมื่อประตูแห่งความสุขปิดลง ประตูอีกบานหนึ่งก็จะเปิดออก แต่บ่อยครั้งเรามัวแต่จ้องบานประตูที่ปิดลงเท่านั้น ไม่ได้สังเกตเห็นประตูอีกบานหนึ่งที่เปิดออกเพื่อเรา จริงอยู่ พวกเรามักจะรู้ว่าตนเองมี ก็ต่อเมื่อเราสูญเสียมัน แต่พวกเราก็ต้องคอยจนกว่าของสิ่งนั้นมาถึง จึงจะรู้ตัวว่า เราไม่มีมัน การมอบความรักทั้งหมดให้กับผู้อื่น มิได้หมายความว่า เราจะได้รับความรักตอบกลับมาอย่างเท่าเทียมกัน อย่าหวังว่า รักผู้อื่นแล้วผู้อื่นจะรักตอบ จงสนใจแค่ให้ความรักนั้น เติบโตขึ้นในใจพวกเขา แต่ถ้าไม่เติบโตขึ้นเลยก็จงพอใจกับความรักที่เติบโตขึ้นในใจของคุณเอง หนึ่งนาทีจึงจะทำลายคน ๆ หนึ่งได้ หนึ่งชั่วโมงจึงจะชอบคน ๆ หนึ่งได้ หนึ่งวันจึงจะรักคนๆ หนึ่งได้ แต่ต้องใช้เวลาตลอดชั่วชีวิต จึงจะลืมคน ๆ หนึ่งได้ จงอย่ามองเพียงรูปภายนอก เพราะสักวันมันจะหลอกคุณ จงอย่ามองแค่ความร่ำรวย ทรัพย์สมบัติ เพราะสักวันมันจะซีดจางลง หาใครสักคนที่ยิ้มให้คุณ เพราะเมื่อมีรอยยิ้ม จะทำให้อารมณ์ของคุณดีขึ้น หาใครสักคนที่ทำให้คุณอมยิ้มได้จากใจจริง บางครั้งเมื่อคุณคิดถึงใครสักคน ความคิดถึงนั้นอาจถึงขั้นให้คุณคว้าตัวเขาออกมาจากความฝัน โอบกอดตัวเขาเอาไว้ ไล่ตามความฝันของคุณเอง ไปยังที่ ๆ คุณอยากไป เป็นอย่างคนที่คุณอยากเป็น เพราะคุณมีเพียงชีวิตเดียว ซึ่งหมายถึง...มีเพียงโอกาสเดียวในการทำสิ่งที่คุณอยากทำ - 20.10.08 - ต้องรักตัวเองก่อนนะ บทความนี้ ก้อ น่ารักดีนะ สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเรา...ก้อคือชีวิตเรา สิ่งที่มีค่าที่สุดในหัวใจเรา...ก้อคือหัวใจเรา อย่าเอาชีวิตทั้งชีวิตไปยกให้ใคร อย่าเอาใจทั้งใจไปยกให้ใครคนเดียว อย่ายกสิ่งที่มีค่าที่สุดของเราไปให้ใครดูแล เพราะไม่มีใคร...ที่จะดูแลมันได้ดีไปกว่าตัวเราเอง อย่าปิดกั้นความรู้สึกของหัวใจ อย่าบอกว่าเราเกิดมาเพื่อจะรักคน ๆ เดียว คนใจแคบเท่านั้นที่เกิดมาเพื่อที่จะรักคนได้คนเดียว เราสามารถที่จะรักใครได้มากมาย ขอเพียงให้รู้จักหน้าที่ของความรัก หน้าที่ที่จะปฏิบัติต่อคนที่เรารัก รักต่างแบบ... ปฏิบัติในหน้าที่ต่างกัน แล้วเมื่อวันใดวันหนึ่งคนบางคนไม่แยแสกับความรักที่เรามีให้ เราก็ยังคงเหลือใครต่อใครอีกมากมาย และไม่เห็นจะต้องเจ็บเจียนตาย ถ้าเรามั่นใจ...ว่าเราทำหน้าที่ให้กับรักนั้นสมบูรณ์และเต็มที่แล้ว ถ้าอากาศร้อนอบอ้าว...ลองออกมายืนคุยกับแสงแดด อากาศหนาวแทบขาดใจ...ลองออกมาหาไออุ่นลมหนาว เราจะรู้ว่าร้อนหรือหนาวก็ต่อเมื่อเราได้ไปสัมผัสกับมัน ก็เหมือนกับความรัก .... ถ้าอยากรู้ว่ารสชาดเป็นอย่างไรก็ต้องไปสัมผัสกับมัน แต่อย่าทรมานตัวเองโดยการออกไปยืนตากแดดนาน ๆ หรือยืนต้านทานลมหนาว ถ้ารู้ว่าร้อนนักก็หลบหาที่ร่ม ถ้ารู้ว่าหนาวก็ก่อเตาผิง ^_^ความรักจะไม่ทำร้ายเรา ถ้าเราไม่ทำร้ายตัวเอง^_^ ...ถ้าคุณรู้จักรัก..แสงแดดจะทำให้คุณอบอุ่น ลมหนาวก็จะทำให้คุณหลับสบาย รักตัวเองให้มากๆ มากกว่าที่รักคนอื่น แต่อย่าให้การรักตัวเองทำให้คนอื่นเดือดร้อนจนกลายเป็นความเห็นแก่ตัว 21.10.08 วันนี้เอาปรัชญาแห่งความสำเร็จมาอ่าน ในที่สุดแล้วจะไม่มีอะไรที่สำคัญมากมายแต่อย่างใดเลย ความพ่ายแพ้ ซึ่งดูเหมือนว่าจะทำให้ท่านหัวใจแตกสลาย ในวันนี้จะเป็นได้ก็แต่เพียง คลื่นลูกหนึ่งในมหาสมุทธแห่งประสบการณ์ภายภาคหน้าของท่านเท่านั้นเอง จงชอบการยกย่องสรรเสริญแต่อย่าได้นับถือบูชามัน จงกลัวการตำหนิติเตียน แต่อย่าได้ยอมเป็นทาสของมัน นี่คือภาพพจน์ของบุคลิกลักษณะอันมั่นคง. คนที่เพาะความคิดอันดีงามลงในจิตใจของคนอื่น ย่อมมีประโยชน์ แก่มนุษยชาติมากกว่าคนที่คอยจับผิดคนอื่นทั้งหมดรวมเข้าด้วยกัน. คนขี้เกียจจริง ๆ นั้นไม่มีหรอก มันเป็นเพียงแค่ว่าคนผู้นั้น โชคไม่ดีที่ยังไม่ได้พบกับงานซึ่งเหมาะกับเขาอย่างที่สุดเท่านั้นเอง. ProfileBook
Webboardสมาชิกท่านนี้ไม่มีข้อความในเว็บบอร์ด
|
|---|
