เมื่อไรที่สายลมพัดผ่านเนิ่นนานสักเพียงไหนให้รับรู้ว่าความคิดถึงของฉันเอง
ผ่านสายลมฝากแสงดาวมาส่งให้เธออาจอยู่ในเสียงเพลงรักเก่า ซึ้งใจได้เสมอ
ความคิดถึงกำลังส่งตรงไปหาเธอจากหัวใจที่เฝ้าคอยเธออยู่ตรงนี้

เวลาที่เราต่างคนต่างไกลกันรักนั้นยังผูกพัน ไว้ข้างๆกายอาจมีนาทีที่เราใจตรงกัน
แม้ท้องฟ้าทะเลจะมีมาขวางกั้นแต่คงไม่หยุดความคิดที่มีเธอ

ความคิดถึง ไม่ต้องพึ่งปฏิหาริย์เพียงแค่สายลมผ่าน คือใจฉันมันเรียกหาเธอ
ความคิดถึง มองไม่เห็นแต่อยู่รอบๆตัวเธอหลับไปแล้วก็ยังเจอ ความคิดถึงยังคิดถึง
ยังคิดถึง ยังคิดถึง เธอเหลือเกิน......